مسأله 15 - شرط است كه فقير ، واجب النفقهء كفاره دهنده نباشد ، مثل پدر و مادر و اولاد و مملوك و زن عقدى ، و اما به صيغه و به ساير خويشاوندان مىشود كفاره داد . و شرط نيست كه فقير عادل باشد ، لكن اگر علنى فسق كند و هيچ حيا نداشته باشد از ارتكاب آن ، نمىتوان به او كفاره داد . و ظاهراً مىشود غير سيد كفاره بدهد به سيد . مسأله 16 - در پوشش كه كفاره داده مىشود معتبر است كه لباس شمرده شود در عرف ، پس مثل عمامه و جوراب و كلاه و كفش را نمىتوان داد ، و اقوا آن است كه به يك جامه مىشود اكتفا كرد ، و احتياط واجب آن است كه با آن جامه بتوان ستر عورت كرد . و در جامه شرط نيست كه نو باشد لكن نبايد پاره و از بين رفته و كهنه باشد . و در فقيرى كه او را جامه مىدهند فرقى نيست بين كوچك و بزرگ و زن و مرد ، بلى اگر بچهء خيلى كوچك باشد مثل بچهء يكى دو ماهه احتياط واجب آن است كه اكتفا به پوشش او نشود . مسأله 17 - نمىتوان در كفاره قيمت داد ، بلكه بايد خود طعام و خود لباس را داد . مسأله 18 - در كفاره‌اى كه بايد بنده آزاد شود اگر نتوانست بنده آزاد كند بدلى از براى آن نيست ، لكن در روزهء دو ماهه و اطعام به مسكين اگر ممكن نشد هجده روز روزه بگيرد در ظهار بنابر اقوا و در غير آن بنابر احوط ، و احتياط واجب آن است كه هر چه مىتواند روزه بگيرد يا هر چه مىتواند صدقه بدهد و اگر از اين دو هم عاجز شد ، استغفار كند و كفايت مىكند يك مرتبه . مسأله 19 - آنچه گفته شد در مسألهء هجدهم در كفارهء غير ماه رمضان است ، و اما كفارهء شهر رمضان ، پس اگر عاجز شد از دو ماه روزه و بنده آزاد كردن و شصت مسكين طعام دادن ، صدقه بدهد به قدرى كه در وسعش است و اگر نتوانست ، استغفار كند گرچه يك مرتبه ، و احتياط واجب آن است كه در صورت آخرى اگر ممكن شد كفاره بدهد و اكتفا به استغفار نكند .